تبليغاتX
آمد اما بي صدا خنديد و رفت ...      لحظه اي در كلبه ام تابيد و رفت ...     آمد از خاك زمين اما چه زود ...     دامن از خاك زمين برچيد و رفت ...    ديده از چشمان من پنهان نمود ...    از نگاهم رازها فهميد و رفت ...   گفتم اينجا روزني از عشق نيست ...    پيكرش از حرف من لرزيد و رفت  ...   گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ...   ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت...      گفتمش من را مبر از خاطرت ...     خاطراتش را به من بخشيد و رفت   


بیا که به هم رسیدن دیر است برای فردا...!

تنها ترین تنها
می خواهمت...

می خواهمت دلبرکم

                    به اندازه ی تمام شعرهای نسروده ام

                                                             به اندازه ی تمام باران های نباریده

                                                                                            حرفهای نگفته و چشم هایی که نگاهم نکرده اند!!!

نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb15:43 | لينك  | 
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊
 

 

 

 تنهاترین شعرم در دفتر ایام     تنهاترین شاعر تنهاترین تنها