تنها ترین تنها

آمد اما بي صدا خنديد و رفت ... لحظه اي در كلبه ام تابيد و رفت ... آمد از خاك زمين اما چه زود ... دامن از خاك زمين برچيد و رفت ... ديده از چشمان من پنهان نمود ... از نگاهم رازها فهميد و رفت ... گفتم اينجا روزني از عشق نيست ... پيكرش از حرف من لرزيد و رفت ... گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ... ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت... گفتمش من را مبر از خاطرت ... خاطراتش را به من بخشيد و رفت

بیا که به هم رسیدن دیر است برای فردا...!

تنها ترین تنها

Yدوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387

سپید و سیاه...

ما ته نشین شده ایم در خاطراتی اتفاق نیفتاده

دیگر هیچ حادثه ای سیاهپوشمان نمی کند

ما سپیدها را هم سیاه زندگی کرده ایم دلبرکم !!!

◊نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb23:27 | لينك |
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

تنهاترین شعرم در دفتر ایام تنهاترین شاعر تنهاترین تنها