تبليغاتX
آمد اما بي صدا خنديد و رفت ...      لحظه اي در كلبه ام تابيد و رفت ...     آمد از خاك زمين اما چه زود ...     دامن از خاك زمين برچيد و رفت ...    ديده از چشمان من پنهان نمود ...    از نگاهم رازها فهميد و رفت ...   گفتم اينجا روزني از عشق نيست ...    پيكرش از حرف من لرزيد و رفت  ...   گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ...   ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت...      گفتمش من را مبر از خاطرت ...     خاطراتش را به من بخشيد و رفت   


بیا که به هم رسیدن دیر است برای فردا...!

تنها ترین تنها
بگذار...

دلبرکم بگذار شعری بخوانم

                                   باید حرفی بزنم تا صدایم را نکشته اند

                                                                               باید باران ببارد برگیسوانی که

                                                                                                                چون شادی هایم کوتاه است!!!

نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb12:16 | لينك  | 
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊
 

 

 

 تنهاترین شعرم در دفتر ایام     تنهاترین شاعر تنهاترین تنها