تبليغاتX
آمد اما بي صدا خنديد و رفت ...      لحظه اي در كلبه ام تابيد و رفت ...     آمد از خاك زمين اما چه زود ...     دامن از خاك زمين برچيد و رفت ...    ديده از چشمان من پنهان نمود ...    از نگاهم رازها فهميد و رفت ...   گفتم اينجا روزني از عشق نيست ...    پيكرش از حرف من لرزيد و رفت  ...   گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ...   ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت...      گفتمش من را مبر از خاطرت ...     خاطراتش را به من بخشيد و رفت   


بیا که به هم رسیدن دیر است برای فردا...!

تنها ترین تنها
حیرانم...

               

              حیرانم

                                     حیران آن همه بارانی که

                                                                           دیشب بارید و چیزی نگفت !!!

 

نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb10:50 | لينك  | 
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊
 
کودکی

          

        مادر لالايي اش را

 

                              و من كودكي ام را

 

                                                     در تو جا گذاشته ايم

 

                                                                                گهواره ي سالهاي چوبي ام !!!

 

 

نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb9:55 | لينك  | 
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊
 
چه کسی...؟

 

      چه كسي اشك هايم را خواهد شمرد ؟

 

                                       چه كسي بغضم را وزن خواهد كرد ؟

 

                                                                     چه كسي اندوهم را اندازه خواهد گرفت ؟

 

 

نوشته شده توسط سمانه در ساعت&nb11:26 | لينك  | 
◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊
 

 

 

 تنهاترین شعرم در دفتر ایام     تنهاترین شاعر تنهاترین تنها